Ortanca kardesim dis hekimi olacagini iddia ediyor. Dudaginda hayvan kadar ucuk var ve bu ucuk kaniyor. Kardesim pecetelere ucugunu siliyor sonra o peceteleri evin ortasina ve altini ciziyorum yemek masasinin yanina koyuyor. Sonra o igrenc viruslu elleri ile yemek masasina ekmege evin her yerine dokunuyor. Ben boyle birsey yaptigimda elimi yikamadan hicbir yere dokunmuyorum. Bir dalginlikla yaptigini dusunup peceteyi atmanizi rica ettiginizde, laf sokmadan rica ettiginizde, umrunda olmadigini ve kesinlikle atmayacagini soyleyecek kadar etrafindakilere saygisiz biri. Kardesim bencil bir insan, hep boyleydi, yani kimi insanlar boyledir. Siz onun masasinda duran onlarca kalemden birini bile alamazsiniz ama o sizin kiyafetlerinizi, kalemlerinizi, tokalarinizi, kupelerinizi, paranizi herseyinizi buyuk bir yuzsuzlukle alir. Aldiklarini geri almak istediginizde cogu kullanilmayacak haldedir. Kendisi ders yaparken evin telefonlarinin cekilmesini isteyebilir fakat baskasinin sinavi varken en buyuk hobisi son sesle muzik dinlemektir. Hersey kendi istedigi gibi olsun ve herkes kendisine tabi olsun ister. Bu herseye herpesli peceteleri yemek yedigimiz yere birakmak ve bu herkese pecetleri toplamak zorunda olan biz evin diger insanlari dahiliz. Fakat medikal biseyler okumasinin en azindan baskalarinin sagligini onemsemesine yarayacak kadar bencilligini kiracagini dusunmustum. Yanilmisim.
Bu evden gitmek istememin 2 milyon 1inci sebebi olarak bu olayi koyuyorum. Onceki sebeplerden 1 milyon 100bin kadari da kendisi ile alakali. Boyle bir durum.




